این که می بینی، من نیستم!

چه قدر در شبکه های مجازی، شبیه خود واقعی تان رفتار می ‌کنید؟ 

ما به عنوان یک کاربر در شبکه های اجتماعی ممکن است برای پذیرفته شدن تصویری متفاوت از شخصیت مان به نمایش بگذاریم!

بسیارند کسانی که ذاتا آرام و درون گرا هستند اما در شبکه های مجازی، مثل اسفند روی آتش بالا و پایین می پرند؛ و یا کسانی که ابدا علاقه ای به گشت و گذار در طبیعت ندارند ولی به بالاترین قسمت کوه می ‌روند تا نشان دهند تا چه اندازه خوش سفر و خوش گذرانند!

مگر غیر از این نیست که ما بر اساس مدل شخصیت شناسی دیسک باید بر اساس تیپ شخصیتی مان رفتار کنیم، پس این رفتارها از کجا نشأت می گیرد؟

همان گونه که کودک با زندگی خارج از جسم مادرش سازگار می شود، هر فردی می تواند رفتارش را با محیط اطرافش سازگار کند!

مثلا یک فرد سلطه گرا «D»  در حالت طبیعی با بچه های کوچک خیلی قاطع و حتی خشن رفتار می کند ولی همین فرد ممکن است در شبکه اجتماعی کنار تعدادی کودک شیطان و بازیگوش که از سر و کله اش بالا می روند بنشیند و بلند بلند بخندد که نشان دهد تا چه حد مهربان است!

و یا یک فرد تیپ‌ اجتماعی «I» گرچه اغلب اوقات در حال جنب و جوش است، می تواند در شبکه های اجتماعی تبدیل به کسی شود که کنار یک رود آرام در میان سنگ ها نشسته است و از سکوت لذت می برد؛ تا مورد پذیرش جامعه آماری خاصی از مخاطبانش قرار بگیرد!

افراد تیپ ثبات گرا «S»   گرچه درون گرا و محتاط هستند ولی ممکن است آنها را در شبکه های اجتماعی در حال رانندگی با سرعتی باور نکردنی ببینید!

و همین طور افراد تیپ تحلیل گرا «C»   با وجود قانون مداری و انضباط می توانند در شبکه های اجتماعی در هیبت فردی هنجار شکن ظاهر شوند که سبک خاصی از لباس های غیر متداول را می پوشند!

سازگاری با محیط و تطبیق دادن رفتارهایمان امر بدی نیست و چه بسا خیلی از مواقع به نفع ماست؛ اما باید در نظر بگیریم تغییر رفتار به هر قیمتی و برای پذیرفته شدن در هر جمعی نه تنها ما را به شخصیتی دوست داشتنی تبدیل نمی کند، بلکه می تواند به قیمت سلامتی ما تمام شود.

شاید بهتر است قهرمان زندگی خودمان باشیم و نه قهرمان ساختگی در افکار دیگران!

حتی شاید وقتی خودمان هستیم آدم ها ما را بیشتر دوست دارند…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *