ماشین‌شدگی انسان‌ها، پدیده‌ای خطرناک و رو به گسترش!

آن وقتها که علم هنوز از فلسفه جدا نشده بود و به استخدام تکنولوژی در نیامده بود، و تکنولوژی هم برده تجارت نشده بود، هر وسیله تازه ای که اختراع می شد فلسفه ای داشت و فلسفه اش هم دو اصل مهمّ و اساسی بود:

اول حفظ سلامت جسم انسان، و بعد هم حفظ سلامت عقل انسان.

اگر مجموع اختراعات بشر، از اختراع چرخ در ۵۵۰۰ سال پیش گرفته تا اختراع کامپیوتر و اینترنت در قرن بیستم را در کلمه ماشین خلاصه کنیم، درمی یابیم که فلسفه وجودی ماشین این نبود که بیاید جسم ما را از کار بیندازد و جای اعضای ما را بگیرد؛ یا به جای ما و برای ما فکر بکند، تصمیم بگیرد و عمل کند!

مشکل اساسی اینجاست که زندگی ماشینی باعث دوری ما و کودکان مان از زندگی طبیعی مان شده است.

کافی ست نگاهی به آمارهای رو به افزایش میزان مرگ و میر بر اثر چاقی و یا آمار نگران کننده افسردگی بیاندازید، تا سرنخ های آن را در زندگی ماشینی شده امروز پیدا کنید.

برای کاهش عوارض سوء این نوع زندگی تلاش کنید این موارد را در برنامه روزانه تان بگنجانید. نخست اینکه:

ورزش کنید!

روزی ۱۵ تا ۳۰ دقیقه پیاده روی کنید،بدوید یا دوچرخه سواری کنید. واقیعت این است که زندگی ماشینی ما را دچار فقر حرکتی کرده است.

خودتان را مستعد بیماری های قلبی عروقی، فشارخون و سرطان نکنید!

با دیگران معاشرت کنید!

ساعت هایی از روز را با گوشی خاموش و دور از شبکه های اجتماعی بگذرانید.

به خودتان فرصت آشنایی با آدم های واقعی را بدهید و نه دوستان مجازی!

متاسفانه زندگی ماشینی، آدم ها را با هم بیگانه کرده است و این درحالی است که همه ما برای بقا به کسانی نیاز داریم تا کنارشان شاد باشیم و با آنها درباره معظلات مان، شادی هایمان و… صحبت کنیم.

تکنولوژی و زندگی ماشینی موهبت های زیادی را از ما می گیرد و شاید روزی متوجه شویم چه به سرمان آمده است که دیگر راهی و چه بسا نایی برای بازگشت نمانده باشد…!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *