مصیبتی به نام تخصیص معیوب سرمایه در سازمان‌ها

شصت سال پیش، یکی از موسسات پژوهشی چالشی را برای اقتصاد دانان برای حل مسئله اصلی بودجه بندی، در مواجهه با منابع محدود مطرح کرد که بر چه مبنایی باید مقدار  X را به فعالیت A به جای فعالیت B، اختصاص داده شود؟

چالشی که به نظر می ‌رسد هنوز با وجود مطرح بودن، توسط کثیری از شرکت ‌ها و تصمیم ‌گیران رها شده است!

بر اساس آمار سهم اختصاص بودجه تبلیغاتی در شرکت‌ها از ۱۰ درصد تا ۳۰ درصد متغیر است و در شرکت‌ های تازه تاسیس این مبلغ به ۵۰ درصد هم می‌رسد. اما برخلاف انتظار، تبلیغات آن‌ گونه که خیال می‌ شود سبب رشد و  پیشرفت سازمان نمی ‌شود.

آمار بالای استارت ‌آپ‌ هایی که با ایده خوب شروع به کار کردند و امروز نامی از آن‌ ها در میان نیست یا شرکت‌ های بزرگی که نفس‌های پایانی را می ‌کشند، گواه از یک مشکل بنیادی دارد که یکی از ریشه‌ های آن را باید در زمینه اختصاص بودجه پیدا کرد.

با عمیق شدن در وضعیت سازمان ها به این نتیجه می ‌رسیم که آموزش صحیح کارمندان و مدیران در واحد‌ های مختلف با چه ضعفی همراه است. یادمان باشد بحران منابع انسانی سازمان ‌ها در قالب فرآیندهای تدریجی پدید می‌ آید و به همین دلیل خیلی اوقات اصلا و اساسا به چشم نمی ‌آید و در نهایت روزی پی به آن برده می ‌شود که کار از کار گذشته است.

تناقض است که یک سازمان به فکر توسعه باشد و آموزش را در اولویت‌ آخر خود قرار دهد.

اگر قدم در زمین سست سیاست‌ های غلط گذشته در مدیریت سازمان و به خصوص منابع انسانی بگذاریم، سرانجامی بهتر از فرو رفتن و نابود شدن در انتظار ما نیست.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *